Opracowanie: mgr Barbara Matczuk

 

Wspieranie nauki języka angielskiego poprzez gry i zabawy w świetlicy szkolnej


 

        W obecnej dobie znajomość języków obcych stała się nie tyle modą  co koniecznością. Opanowanie tej umiejętności o wiele łatwiej przychodzi dzieciom niż dorosłym. Dlatego państwo stara się zapewnić naukę dodatkowego języka już na etapie edukacji wczesnoszkolnej.

         W naszej szkole dzieci w pierwszej klasie rozpoczynają naukę języka angielskiego w wymiarze 2 godzin tygodniowo. W zajęciach uczestniczy cała klasa. Ciekawe scenariusze lekcji, dostosowane do możliwości ucznia treści i wymagania, różnorodne ćwiczenia sprawiają, że większość z nich chętnie uczy się nowego języka. W nauczaniu początkowym główny nacisk kładzie się na poznanie

i utrwalenie słownictwa. W tym obszarze wysiłki nauczyciela może wspomóc świetlica szkolna. Prowadzone w niej zajęcia są doskonałą okazją by przyzwyczajać dzieci do samodzielnego uczenia się i poszukiwania własnych, najkorzystniejszych sposobów przyswajania wiedzy.

         Oprócz zindywidualizowanej pomocy przy odrabianiu prac domowych warto pokusić się o wprowadzenie jako stałych działań gier i zabaw dydaktycznych z elementami języka angielskiego. Praca w grupie wzmacnia motywację uczniów do nauki, uczy współpracy i odpowiedzialności. Wielokrotne powtarzanie słów, fraz językowych, zapisywanie, kojarzenie z obrazem pozytywnie wpływa na procesy ich zapamiętywania. Dzieci chętnie biorą udział we wspólnych zabawach. Gry i zabawy angażują wszystkie zmysły, usprawniają pracę mózgu przyczyniając się do szybszego opanowania przekazywanych treści. W ich trakcie dzieci rozwijają sprawności intelektualne, motoryczne, umiejętności społeczne, zaspakajają potrzeby emocjonalne. Pochwala nauczyciela, drobna nagroda w postaci naklejki, znaczka, cukierka jest oznaką sukcesu i źródłem radości. Korzystając z poradników metodycznych oraz własnych doświadczeń przedstawiam wybrane przykłady gier

i zabaw. Wymogiem prowadzenia tego typu zajęć jest niezbyt liczna grupa, ciche pomieszczenie, opanowanie przez dzieci podstawowego słownictwa, proste pomoce dydaktyczne, czasami komputer.

 

Zabawa 1

Pokazujemy dzieciom od 4 do 6 obrazków lub przedmiotów. Pozwalamy przez chwilę im się przyjrzeć. Ukrywamy obrazki, przedmioty. Prosimy dzieci o podanie nazw widzianych obiektów, podanie ich cech w języku angielskim. Chwalimy postępy. 

Zabawa 2

Należy przygotować zestawy par kart: obrazek – jego angielska nazwa. Zadaniem dziecka jest dobór odpowiedniego wyrazu do obrazka. Następnie dzieci głośno czytają podpisy pod obrazkami.

Zabawa 3

Wykorzystanie gry „Memory” zakupionej w sklepie w wersji angielskiej, która zawiera zestaw par kart: obrazek – jego angielska nazwa. W grze może uczestniczyć od 2 do 4 osób. Dzieci przypadkowo rozkładają karty na stoliku ukrywając ich treść. Następnie pierwszy uczestnik odkrywa dwie karty. Jeśli jest to para kart zdobywa punkt i ponawia próbę, jeśli karty nie pasują, odkłada je na stolik. Wówczas do gry przystępuje następne dziecko. Grę śledzi nauczyciel nie dopuszczając do błędnych zestawień kart, prosząc o odczytanie wyrazów.

Zabawa 4 – „Bingo”

Nauczyciel wypisuje na tablicy od 10 do 20 wyrazów angielskich. Każde dziecko wybiera jedynie 5 wyrazów i zapisuje je na swojej kartce (należy dopilnować aby zestawy wyrazów wybranych przez dzieci były różne). Nauczyciel czyta głośno wybrany wyraz zawieszając na tablicy jego ilustrację. Dziecko, które ma ten wyraz na kartce skreśla go. Gdy dziecko jako pierwsze skreśli wszystkie wyrazy mówi BINGO i wygrywa.

Zabawa 5 - „Simon says”

Dzieci siedzą w kręgu. Nauczyciel wskazuje dziecko, które rozpoczyna zabawę. Wypowiada ono zdanie typu: „Simon says touch your nose”- po usłyszeniu każde dziecko wykonuje zadanie. Jeśli dzieci usłyszą „Touch your…”bez „Simon says”, nie wykonują tego polecenia. Jeśli ktoś się pomyli odchodzi z gry. Zabawa wprowadza ruch co jest jej atutem.

Zabawa 6

·     Dzieci siedzą na krzesełkach w kole. Na komendę typu: „Eweryone who’s got…”, „Eweryone who’s wearing …” zmieniają swe miejsca.

·     Nauczyciel poleca wykonanie jakiejś prostej czynności. Po jej wykonaniu dzieci zmieniają miejsca. W trakcie zamiany nauczyciel zajmuje jedno miejsce, także jedno dziecko musi stać. To dziecko staje w kręgu i wydaje następne polecenie typu: Say…., Touch…, Sit … itp.. Podczas zamiany miejsc dąży aby usiąść. Kolejne dziecko wypowiada komendę.

Zabawa 7

·     Nauczyciel prosi aby dzieci pomyślały o jakiejś osobie np. z rodziny. Następnie rysują tę postać  projektując jej ubranie. Opisują wygląd tej osoby, podają cechy charakteru używając prostych konstrukcji gramatycznych, które nauczyciel wcześniej zapisuje na tablicy. Pozostałe dzieci zgadują o kim mowa.

·     Dzieci rysują ulubione zwierzątko. Na rysunku zaznaczają części ciała. Mogą korzystać ze słownika. Prezentują swe prace omawiając je.

Zadanie 8

Dzieci siadają w kole. Nauczyciel przydziela im etykiety zwierząt w języku angielskim, które dzieci kolejno odczytują. Tę samą etykietę może mieć 2 -3 uczniów. Prowadzący podaje nazwę zwierzątka. Wówczas do koła wchodzą wywołane w ten sposób dzieci naśladując jego odgłosy i zachowanie.

Zabawa 9

Nauczyciel opowiada lub czyta krótką historyjkę po polsku lub angielsku ilustrując ją obrazkami, która kończy się tajemniczo, np.

In a dark, dark town

There is a dark, dark road.

And in the dark, dark road

There is a dark, dark house.

And in the dark, dark house

There is a dark, dark door.

Go in the door.

There are some dark, dark stairs.

Go up and up and up and up

And up and up and up

The dark, dark stairs.

Now…

Ther is a dark, dark room.

Go in the dark, dark room.

In the dark, dark room.

There is a dark, dark cupboard.

What is there?

Nauczyciel wyjaśnia niezrozumiałe słownictwo. Dzieci wyobrażają co może być w szafce podając głośno swe pomysły, zapisują na tablicy po polsku, obok  po angielsku, mogą skorzystać ze słownika. Następnie wypowiadają i zapisują zdania typu „there is …”, There are…”Mogą też zilustrować swój pomysł.

Zabawa 10

·     Nauczyciel razem z dziećmi przygotowuje przestrzenne papierowe mebelki np. techniką origami, inne elementy wyposażenia domu oraz „pokój” – część pudełka po butach   dorysowując okna, drzwi, kolorując ściany.

·     Dzieci przypominają nazwy pomieszczeń w domu oraz mebli (wypisują nazwy na tablicy). Dobierają odpowiednie sprzęty do wybranego pomieszczenia i aranżują jego wnętrze.

·     Określają wzajemne położenie sprzętów po polsku i angielsku( zapis na tablicy).

·     Nauczyciel dzieli dzieci w pary. Osoby z pary siadają tyłem do siebie. Jedna z nich ustawia, następnie opisuje położenie mebli w pokoju np. „The sofa is near the window, the table is next to the sofa, the television is on the table”. Druga  osoba ustawia meble w swoim  pokoju odtwarzając wygląd pokoju osoby pierwszej.

·     Prostszą wersją jest rozdanie kartek, na których dzieci rysują wyposażenie danego pomieszczenia. Następnie jedna osoba z pary opisuje rozmieszczenie różnych rzeczy w pokoju. Zadaniem drugiej jest jak najdokładniejsze narysowanie na czystej kartce wyglądu pomieszczenia osoby pierwszej. Po porównaniu następuje zamiana ról.

Zadanie 11

Dzieci podzielone są na dwie grupy 6 – 10 osobowe. Nauczyciel mówi jeden wyraz i prosi o jego zapisanie na tablicy pierwszą osobę z pierwszej grupy. Za prawidłowo wykonane zadanie grupa otrzymuje punkt. Następnie podobne zadanie ma pierwsza osoba z drugiej grupy. Gdy wszystkie dzieci wezmą udział w zabawie podlicza się punkty i wyłania zwycięską grupę.

Zadanie 12

Dzieci ustawiają się w dwóch szeregach naprzeciwko siebie w znacznej odległości.. Każdemu dziecku z drużyny przyporządkowuje się numer. Na sygnał wywołane po angielsku np. trójki pokonują pewien dystans i wracają na swoje miejsca.

Zadanie 13

Wspólnie z dziećmi konstruujemy prostą grę dydaktyczną. Rysujemy pola gry. Ustaloną liczbę pól kolorujemy np. na niebiesko i czerwono. Przy niebieskich polach ułożone zostaną karty z obrazkami przedstawiającymi znane dzieciom przedmioty, przy czerwonych - karty z nazwami zwierząt, karty z liczbami w zakresie 20. Ustalamy dodatkowe pola premiowane lub nakazujące cofanie. Ustalamy zasady gry np.: grę rozpoczyna gracz, który wyrzuci kostką 6 oczek, gdy pionek zatrzyma się na kolorowym polu, gracz bierze pierwszą z góry kartę i podaje angielską nazwę przedmiotu, liczby, polską nazwę zwierzęcia. Potem odkłada kartę na sam spód. Gdy odpowiedź jest błędna cofa się o dwa pola do tyłu. Wygrywa ten, kto pierwszy przekroczy linię mety. Ostateczna wersja gry zależy od pomysłów dzieci nauczyciela. Dzieci chętnie grają w gry przez siebie skonstruowane.

Zadanie 14

Korzystanie z gier komputerowych np. MAGIC ENGLISH, zamieszczonych w Internecie. Zawierają one w atrakcyjny sposób opracowane zadania według sprawdzonych metod, pozwalają na  osłuchanie się z materiałem, sprawdzenie rozumienia ze słuchu, mówienie, czytanie, pisanie. Możliwość zabawy przy komputerze znajduje się na jednym z pierwszych miejsc w rankingu spędzania wolnego czasu przez dzieci.

Zadanie 15

Czytanie krótkich inscenizacji i ich odgrywanie na forum grupy.

Zadanie 16

Rozwiązywanie krzyżówek, w których hasła podane są w postaci obrazkowej.

          Myślę, że nauka poprzez metody aktywne, zabawę jest najlepszą metodą ponieważ jest czymś naturalnym nie tylko we wczesnym wieku szkolnym lecz w całym życiu. Zabawy tego typu mogą być kontynuowane z rodzeństwem, rodzicami w domu.